« مصيبتى بزرگتر از ابو حفص نداشت « اى عبهر بر او اشك بريز » « عبهر نام كنيز فرزنددار قتيبه بود و نيز اصم بن حجاج در رثاى قتيبه شعرى دارد به اين مضمون : « آيا وقت آن نرسيده كه قبايل . « ما را نيك بشناسند « بله ما از همه كسان « به بزرگى و سرفرازى شايسته تريم . « سالار تميميان و آزادشدگان و مذحج « و ازد و عبد القيس و قبيلهء بكر بوديم . « با نيروى شاهى خويش « هر كه را مىخواستيم مىكشتيم « و هر كه را مىخواستيم « به زبونى و اطاعت وادار مىكرديم . « اى سليمان نيزه هاى ما « چه سپاهها كه به تصرف شما آورد « و چه قلعه هاى بلند كه گشوديم « با ولايت هموار و كوهستان سخت . « چه شهرها كه كسان پيش از ما « به غزاى آن نرفته بودند « كه ماه به ماه سپاه سوى آن رانديم « و مردم همه شهرها را « تا آن سوى طلوعگاه صبحدم